Færist fjör í leikinn....

Vonandi er þetta ávísun á betri tíð með blóm í haga!  

 

Sérstaklega þar sem loðnan er nánast veidd í "kartöflugörðunum heima" ....

;-)

Loðnugangan út af Suðurlandi

Dómstólaleiðin eina færa leiðin....

Það er athyglisvert að fylgjast með lýðræðislega kjörnum fulltrúum Íslands þessar vikurnar.   Fulltrúum sem lofuðu gegnsæi og opnu stjórnkerfi.

Foraætisráðherra sem leiðtogi þjóðar ætti að vísa veginn og leggja fram skýra valkosti fyrir þjóð sína.  Í stað þess hefur Jóhanna Sigurðardóttir haft í stöðugum hótunum  um hvernig allt fari á versta veg ef Icesave samningarnir yrðu ekki samþykktir orðalaust.

Forsætisráðherra situr síðan á leynifundum með Evrópubandalagsleiðtogum eins og það sé hennar einkamál hvort landið sæki um aðild eða eigi yfir höfuð einhver samskipti við bandalagið.

Það er mjög athyglisvert að fylgjast með fulltrúum lýðræðisins beita slíkum einræðistilburðum.

Steingrímur virðist berjast af einurð gegn betri Ivesave samningi enda stangast betri samningur á við yfirlýsingar hans og út frá því gæti það að vera honum pólitískt kappsmál að fá EKKI betri samning.

Miðað við yfirlýsingar hans í fjölmiðlum virðist mér að sú gæti verið raunin.  Því miður.

Ég sé ekki betur en bæði forsætisraðherra og fjármálaráðherra hafi gert sig vanhæf í málinu með yfirlýsingum sínum og tel að úr því sem komið er sé dómstólaleiðin eina færa leiðin.  

Nema ef vera kynni að gömlu nýlenduþjóðirnar fengjust til að hirða eignir bankanna sem eru á þeirra yfirráðasvæði og láta þar við sitja.

--- 

Einnig mætti í framhaldi af því fela Bretum og/eða Hollendingum að lögsækja þá menn sem eru ábyrgir í málinu og búa í London eða á Bretlandi (veit reyndar ekki til þess að neinir búi í Hollandi) og öðlast þannig hugsanlega rétt á skaðabótum frá þeim sjálfir, beint og krókalaust.

 Því ekki að láta Bretana (og Hollendingana) um það sem þeir kunna betur en við?  

Að sækja það sem farið er! 

 

 

 

 

 

"Hvers vegna var Icesave tekið úr sáttaferlinu?"

Athyglisverð grein eftir Eirík Bergman, stjórnmálafræðing í Fréttablaðinu í dag.  Hann furðar sig á þeirri ákvörðun Steingríms J. Sigfússonar að taka málefni Icesave úr sáttafarvegi innan Evrópusambandsins með Brussel viðmiðunum svokölluðu, sem kváðu m.a. á um þverþjóðlega aðkomu fleiri Evrópuríkja að lausn málsins og taka þess í stað upp tvíhliða samninga við Breta og Hollendinga.  

Þessi sáttafarvegur gekk út á að leysa málið með aðkomu allra þjóða Evrópusambandsins enda snýst það um sameiginlegar reglur á Evrópska efnahagssvæðinu.

Ég tek undir þetta sjónarmið og skil ekki hvernig hægt var að splundra þessum farvegi í loft upp og setja Svavar Gestsson þess í stað í að leysa málið, nánast upp á eigin spýtur!

Hvet alla til að lesa þessa grein.  

Hún er á blaðsíðu 16.  Umræðan/Icesave

Gegnsæi í stjórnsýslu

Þegar Vinstri Grænir voru í kosningabaráttu boðuðu þeir aukið gegnsæi í stjórnsýslunni.  

Samfylkingin fór einnig mikinn í þeirri umræðu, einkum forsætisráðherra Jóhanna Sigurðardóttir.

Fólkið í landinu treysti því að svo yrði og veitti þeim brautargengi til að koma á umbótum í stjórnsýslunni allri sem myndi grundvallast af gegnsæi og heiðarleika.

Nú hafa fjölmiðlar farið fram á afrit af samtölum forsætisráðherra, fjármálaráðherra og utanríkisráðherra við breska og hollenska ráðamenn o.fl. vegna Icesave deilunnar eftir að forsetinn synjaði þeim lögum staðfestingar.

Það eina sem þarf til að fólkið í landinu sem kaus þau vegna m.a. loforða um algert gegnsæi fái að vita hvað fór þeirra í milli er samþykki ráðherranna.

Þeir sögðu NEI.

Er þetta gegnsæi í stjórnsýslu?

Þetta vekur upp spurningar um hvaða orð fóru á milli ráðamanna sem fólkið í landinu má ekki vita? 

 

 

 

Lýðveldispartý.

Við Nína frænka skelltum okkur í lýðveldispartý á laugardaginn að var.  Það dugði ekkert minna en það þegar við loksins ákáðum að skvera okkur út á lífið saman.

Eftir að við fundum loks heimili Stínu stuð sem hélt partýið smelltum við okkur í fögnuðinn.

Okkur var tekið með kostum og kynjum og nóg var að bíta og brenna.

Stína á heiður skilinn fyrir að opna heimili sitt fyrir lýðveldissinnum og hún var með opið hús í rúman sólarhring.

Fólk var að koma og fara meðan við stöldruðum við og fjörugar umræður mynduðust milli manna.

Ég hef verið dálítið hugsi síðan og það ekki að ástæðulausu.  Lýðveldi er eitthvað sem okkur finnst alveg sjálfsagður hlutur.  Svo sjálfsagður að ef við blindumst í augnabliksæðibunugangi getur það kostað okkur sjálfstæði okkar og hvar er þá lýðræðið statt?

Takk Stína fyrir móttökurnar og fjörið og ég mun svo sannarlega ekki sofna á verðinum.

Látum ekki blekkjast af þeim sem hagnast á að koma okkur undir járnhæl sinn.

Eins og Lárus Blöndal sagði: 

"Stöndum í lappirnar"! 

 

Skoðanaramminn

Ég hef undrast sumar athugasemdir sem koma fram í umræðunni sem heitust er Icesave.  Einkum finnst mér furðulegt hvernig menn sem eru ósammála hinum "eina sanna" bókstaf geta misst sig í dónaskap og talað niður til fólks sem er á annarri skoðun en þeir.

Þegar syrtir svo verulega i álinn sem raun ber vitni stendur maður skyndilega frammi fyrir því að eitthvað hefur farið úrskeiðis.  Sumum hættir til að benda á aðra og segja allt þeim og þeirra stefnu að kenna.

Ótrúlegasta fólk lætur til sín taka og blómstrar á nýjum vettvangi meðan aðrir missa kjarkinn.  

Þjóðin stóð á Austurvelli þar til hún fékk kosningar.  Margir þeirra sem þar voru stóðu í þeirri trú að það myndi breyta ástandinu til hins betra að fá nýtt fólk til starfa fyrir sig en aðrir vildu aukna samvinnu þvert á alla pólitík.

Ég tilheyrði seinni hópnuml.

Hvað gerðist?

Jú ný ríkisstjórn tók við völdum og breyttist samstundis í fyrri ríkisstjórn.  Ný stjórnarandstaða breyttist að sama skapi í fyrri stjórnarandstöðu.

Ekkert breyttist.

Rifrildið á þingi hélt áfram um smásmugulega hluti og gerir enn á meðan "Róm brennur"!

Það er eins og fólk bæði á þingi og stuðningsmenn hinna ýmsu flokka hafi rammað skoðanir sínar inn í þröngan ramma og þaðan megi þær ekki sleppa.

Ég hef staðið sjálfa mig að þessu.  Þvílíkt frelsi að uppgötva að það er alveg hægt að skjóta sér út fyrir rammann og koma jafnvel við í römmum hinna til að öðlast skilning og virðingu fyrir skoðunum sem þar bærast.

Mín niðurstaða er sú að þetta ástand í þjóðfélaginu sé frábært tækifæri til að komast "út fyrir" rammann, taka höndum saman og hætta að bítast innbyrðis.

Þingheimur á að taka áskorun forsetans og ganga á undan með góðu fordæmi. 

Sameinuð stöndum vér, sundruð föllum vér. 

Notum tímann

Nú er lag að nota athyglina sem Ólafur Ragnar Grímsson beindi að okkur með því að synja lögum um Icesave staðfestingar og kynna málstað okkar kyrfilega fyrir umheiminum.

Ég er ekki að segja að við eigum ekki að taka á okkur hluta af skellinum en mér sýnist einboðið að Evrópubáknið eigi að taka á sig ábyrgð af eigin regluverki sem Eva Joly segir eftir viðtöl við þá sem sömdu reglurnar að þær miðist ekki við það þegar hrun verður á bankakerfi heillar þjóðar.

Né heldur þegar efnahagshrun verður í heiminum.

Það er furðulegt en eini maðurinn sem segir þetta er Sigmundur Davíð Gunnlaugsson.  Aðrir, einkum ríkisstjórnin virðist vera of upptekin við að elta skottið á sjálfum sér.

Ég held að þjóðin eigi að gera þá lágmarkskröfu á og sjálfa sig og þingheim að steinhætta í flokkspólitískum skotgröfum en fara þess í stað að vinna saman sem ein samhent heild með hagsmuni sína að leiðarljósi.

Það er beinlínis hættulegt fólk sem stjórnar með hótunum um reiði annarra þjóða ef við skrifum ekki undir það sem bresk sveitarfélög og einstaklingar gömbluðu með.  Hver og ein einasta íslensk húsmóðir vissi að þetta var of gott til að vera satt og því ættu sveitarstjórnarmenn, skyldi maður ætla, að hafa haft hugsun á að fara varlega.

Hættulegt fólk segi ég því ákall til heimsins um refsivönd á okkur sýnir svo ekki verður um villst að forystumenn okkar munu ekki standa í vegi fyrir því að okkur verði látið blæða til síðasta blóðdropa.

Hvað höfum við þá að gera með sjálfstæði okkar eða lýðræði? 

 

Ólafur slekkur eldana eftir Jóhönnu, Steingrím og Össur

Steingrímur J. Sigfússon sagði í fréttum í fyrradag að hann ætlaði EITTHVAÐ úr landi til að slökkva elda. Hann vissi ekki hvenær eða hvert.

Össur Skarphéðinsson aflýsti Indlandsferð með forsetanum (varla er það kurteisislegt gagnvart Indverjum eftir að búið er að skipuleggja móttökur) til að halda símafund með David Miliband utanríkisráðherra Breta þó svo að Miliband mætti ekkert vera að því að vera á fundinum þar sem hann var upptekin við "slökkvistörf" í Breska þinginu.

Jóhönnu vantaði ekkert nema kúatskaft í klofið til að líta út eins og alvöru norn.

Með öðrum orðum þau höfðu ekki hemil á gremju sinni og það "lúkkaði" skelfilega. 

Svo kemur þetta brilljant viðtal við Ólaf Ragnar Grímsson sem er öruugglega besta kynning á Icesave deilunni sem komið hefur í Breskum fjölmiðlum.

Nú vona ég bara að Steingrími takist ekki að egna Norðurlöndin upp á móti okkur á ný en mér til skelfingar sá ég á eftir honum hverfa inn í Leifsstöð í fréttatíma kvöldsins á leið til Norðurlandnna.

Þjóðstjórn takk! 

 

Ónýt ríkisstjórn.

Alvarleg atriði varðandi það hvernig Ríkisstjórn Íslands heldur á málum eru að koma fram með æ skýrari hætti en mann hefði órað fyrir.

Í bréfi forsætisráðherra til forseta koma fram alvarlegar upplýsingar um meintar kúgunaraðferðir hinna Norðurlandanna og Evrópusamfélagsins alls sem samkvæmt bréfi Jóhönnu notar Alþjóðagjaldeyrissjóðinn sem tæki til að kúga smáþjóð.

Nú benda þau á forsetann sem aðlalsökudólg í málefnum þjóðarinnar og kenna honum um eins og kom fram hjá viðskiptaráðherra að erlendir fjárfestar haldi nú að sér höndum.

Á sama tíma bíða aðilar sem vilja byggja gagnaver með ótal störfum, tækifærum og möguleikum ákvörðunar Ríkisstjórnarinnar með að fá að hefjast handa.

Hræðsluáróður virðist vera eina röksemd Ríkisstjórnar sem hefur ekki unnið að því sem hún var kosin til og þykist hafa efni á að halda fjárfestum sem vilja hasla sér völl hér á landi frá.

Það að Íslensk Ríkisstjórn láti það fara frá sér að Bretar og Hollendingar hafi framtíð okkar í hendi sér ef hinn umdeildi Icesae samningur verði borin undir þjóðina er auðvitað forkastanlegt og á ekki að líðast. 

Ég kalla eftir samræðum og samvinnu alls þingheims og krefst þess að skotgrafahernaður og átakapólitík verði gerð útlæg úr Íslenskum þingsal.

Ráðherrar sem ekki treysta sér til að leiða þá samvinnu en varpa þess í stað í sífellu sprengjum sem spilla fyrir samvinnu og tala síðan landið niður á vettvangi alþjóðasamfélagsins eiga frá að hverfa. 

  

Tími samvinnustjórnmála er kominn

Eiríkur Tómasson og Gunnar Helgi Kristinsson komu inn á það í viðtali við Boga Ágústsson að stjórnmálin á Íslandi væru í eðli sínu átakastjórnmál.  Við værum ólík öðrum þjóðum hvað það varðaði og þeir vonuðust eftir því að tími samvinnustjórnmála væri að renna upp hér á landi.  Eða þannig skildi ég þá ágætu herramenn.

Ég er svo innilega sammála þessu og hef ásamt fleirum undrast mjög þann málflutning sem Alþingi Íslendinga hefur boðið okkur upp á allt síðan það syrti verulega í álinn haustið 2008. 

Landið er á vonarvöl og þingmennirnir okkar FYRIR OG EFTIR kosningar hafa ekki sýnt þann þroska að reyna í sameiningu að vinna okkur upp á núllið á ný.  Eina viðleitnin í þá veru var afgreiðsla frumvarpsins um Icesave á sumarmánuðum en eftir að Hollendingar og Bretar höfnuðu fyrirvörunum hefur hver höndin verið upp á móti annarri á Alþing Íslendinga.  Ekki er undarlegt að aðrar þjóðir horfi til þess hve ósamstíga við erum og reyni að koma sínum málum áfram í skjóli þess.

Nú ríður á að við kynnum málstað okkar svo ekki verði um villst og fáum til þess reynda aðila sem kunna til verka.

Nú ríður á að þjóð og þing sameinist í afstöðu sinni og komi fram með raunhæfa lausn sem sýnir svo ekki leiki nokkur vafi á að við ætlum okkur að standa við skuldbindingar okkar.

Nú ríður á að við komum fram sem ábyrg þjóð og tölum einu máli um þá erfiðleika sem við okkur blasa og sýnum vilja til samvinnu án þess þó að láta kúga okkur. 

Það hvernig Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur J. Sigfússon komu fram strax eftir synjun forseta var ekki í þeim anda að skapa samstöðu meðal þjóðarinnar eða samstöðu annarra þjóða með okkur.

Þau verða að breyta um brag og virkja þingið með sér í samvinnu að lausn málsins.  

Þar geta þau tekið Hönnu Birnu Kristjánsdóttur borgarstjóra sér til fyrirmyndar en það er alveg einstakt hve vel henni hefur tekist að koma á samvinnu í borgarstjórn Reykjavikur. 

Staðan er þessi og við verðum að sýna þá ábyrgð að leysa úr henni saman.